ALBLASSERDAM - André Ruikes (52) groeide op in Nijmegen en studeerde in Nijmegen, maar bouwde samen met zijn vrouw, die uit Ede komt, zijn leven op in een dorp in het westen van Nederland. In Alblasserdam waar hij zich in 1980 vestigde als tandarts. Twaalf jaar later stapte Ruikes totaal onvoorbereid de lokale politiek in. Wat volgde was een mooie tijd waarin hij alles las en overal in zat. “Ik heb er ontzettend van genoten."

Door Erik de Bruin
“Misschien ben je nu wel een échte Alblasserdammer geworden. Dat zei mijn vrouw nadat ik de erespeld van de gemeente had gekregen. Ik denk dat ze gelijk heeft. Door mijn beroep maar ook door het feit dat ik behoorlijk lang in de gemeenteraad heb gezeten ken ik inmiddels zóveel mensen. Dat heb ik altijd het leukst gevonden. Toen het CDA in 1990 vroeg of ik op de lijst wilde staan dacht ik: waarom niet? Ik wilde meer doen voor het dorp, actiever worden." 'Behoorlijk lang' is een understatement. Ruikes heeft de erespeld immers niet voor niets gekregen. Hij is veertien jaar raadslid geweest en vier jaar burgerraadslid. “In 1998 viel ik erbuiten omdat we een zetel waren kwijtgeraakt. Ik ben in de periode tot 2002 wel zeer actief geweest. Als burgerraadslid woonde ik alle fractievergaderingen bij." Na de verkiezingen in 2002 keerde Ruikes terug in de raad. Niet zo verwonderlijk want hij was geklommen naar de tweede plaats achter Jaap de Gruijter, die na de winst van één zetel zijn werk als wethouder kon vervolgen. Ruikes werd fractievoorzitter. Aangezien de christendemocraten in 2006 wederom vier zetels bemachtigden en dezelfde raadsleden hun werk wilden voorzetten gaf hij acht jaar lang leiding aan dezelfde club. "Nu is er wat vers bloed bijgekomen en dat is denk ik alleen maar goed. Overigens is dat niet de reden dat ik stop. Ik heb thuis al die jaren de gelegenheid gekregen het raadswerk, wat ik altijd met veel liefde heb gedaan, te kunnen uitoefenen. Het kost veel tijd en je bent veel avonden van huis. Mijn vrouw is ook altijd druk geweest. Nu willen we wel eens een avondje naar het theater of andere leuke dingen doen."

Plakboek
Vorige week maandag werd afscheid genomen van de oude gemeenteraad. Bij die gelegenheid kreeg Ruikes de erespeld overhandigd. Zijn vrouw gaf hem een plakboek (zie foto) waarin ze de meest memorabele gebeurtenissen van de afgelopen achttien jaar heeft verzameld. Ruikes bladert er regelmatig doorheen. “In z'n algemeenheid gezien heb ik het erg leuk gevonden. Het verbreedt je wereld. Zeker als je, zoals ik, elke dag met millimeterwerk bezig bent. Dieptepunten waren er helaas ook. In 2005 toen drie topambtenaren werden ontslagen en wat uiteindelijk, twee jaar later, tot een vreselijke bestuurscrisis heeft geleid. Hoewel je als raadslid op afstand staat merkte je in die periode wel dat de sfeer op het gemeentehuis niet goed was. Het was een soort wespennest. We hebben vaak tot 's avonds laat vergaderd. Als ik dan thuis kwam was ik niet zo vrolijk als ik gewoonlijk was na een raadsvergadering. Gelukkig ligt die periode nu achter ons en trekken de fracties gezamenlijk op. De afgelopen twee jaar hebben we de boel redelijk op de rails gekregen met de realisatie van Landvast als grootste succes. Het leek wel de Wet van Murphy, alles ging fout wat fout kon gaan, maar nu het er staat is het een voorziening waar we zeer rijk mee zijn bedeeld. Wij hebben altijd gepleit voor twee bioscoopzalen omdat het winst zou opleveren. Dat blijkt ook."

Haven-Zuid
Hij vervolgt: “Pasgeleden zei een collega uit Dordrecht dat Alblasserdam is opgeknapt. Dat vind ik een mooi compliment aan de gemeente. In 1980 ben ik hier als beginnend tandarts naartoe verhuisd omdat Alblasserdam tot een tandheelkundig noodgebied behoorde. Toen ik mijn vrouw liet kennismaken met het dorp waar ik me wilde gaan vestigen ben ik bewust al bij Sliedrecht de A15 afgegaan om zo langs de Graaf, via Oud-Alblas en de Polderstraat Alblasserdam binnen te rijden. Ik durfde namelijk niet over de Helling te rijden. Dankzij de ontwikkeling van Haven-Zuid wordt het nu heel anders."